Tuesday, January 29, 2013

නසති වේදනා වෝ


අහස් කුස පීරනා අඳුරු වැහි වලා වෝ
හෙමි හෙමින් සීරුවට සඳවතිය හැඩෙව්වෝ
ඇය සෙමින් තරු වලට කීව  වේදනා වෝ
වැහි වලා පුපුරමින් අසා තරු කතා වෝ

කළුවරයි දුටුව විට, දුරට කලු වලා වෝ
නැහැ පෙනුනෙ සියුමැලිය හදට වේදනාවෝ
වැටෙන විට කඳුළු බිඳු මිහි කතට, ලතාවෝ
පවසමිය සීරුවෙන් අහස වුනූ කතා වෝ

මද පවන නුහුසුලන හදවතින් හමා වෝ
ගිණි අකුණු තව පෙලයි අසරනව වලාවෝ
ලොවම නෙක දුක් කඳුලු රෑ පුරා ගලා වෝ
හිරු කුමරු වැඩම කර නසති වේදනා වෝ

Friday, January 25, 2013

පැතුම් ...

ගෙන නෙක පැතුම් කලවම් කර පදමකට
හැඩ වැඩ දමා රස ඩිංගක් ඉසින් වට
බල බල පදම රස කදිමට සුවඳකට
දෑසුත් රිදෙනවා දැන්නම් ඩිංගකට

කිම බොල දෙයියනේ මෙලසින් වෙන්නෙ නැතී
මා සිතු පැතුම් කවදත් ඉටු වෙන්නෙ නැතී
මා කල පව කිමද, මට වැටහෙන්නෙ නැතී
මැව් මා පැතුම් කිම අද ඉටු වෙන්නෙ නැතී


-----------------------------------------


නෙක නෙක පැතුම් ගෙන මැව්වත් බොලාලා
අත් පය බැදන් ගෙයි පුටුවට රිංගාලා
මට අත් දෙකයි තොපි මැව්වට හය දාලා
මගේ වැඩ කරන්නේ උඹලද පිං දීලා

මවපං සිහින ලොව දිනුමට එය මඟවී
කරපන් එයට මඟ පාදන ලෙස වැඩ වී
එවන් සතුන් හට මනුලොව දෙයි සැලවී
මගේ දොරත් හැර ඇත පුත වැඩු මැනවී

Saturday, January 19, 2013

ළදැරියක් නුඹ ...


තනා වැලි මාළිගා ...
ගසා යන තුරු බලන් ඉන්නා
ළදැරියක් නුඹ ,
මහද වෙරළ නිතර සරනා


විටක මහ රැළි, විසුනු කරනා
විටක නුඹ විත් දෙපළු කරනා
කෙලෙස වූවත් මහද තිබෙනා
වැලි කෙළිනු ඉන් සතුට ලැබෙනා


වැලි පොලවේ ඇඳි කුරුටු මැකෙනා
සේම කාලය අරුම පුදූමා
දැරිවියත් නැහැ නිතර දකිනා
වෙනත් වෙරළක පවුරු බඳිනා ?

Monday, January 14, 2013

නුඹට රහසින


කලත් නුඹ හා කතා සතොසින
සිතෙන් දුර යෙමි නුඹට රහසින
සිතක් වේ නම් නුඹෙත් මෙලෙසින
කරන් ඉඟි බිඟි ලොවට රහසින

සැම උදෑසන දෙතොල සිපගෙන
දායාබර ලෙස සිනා පාමින
කරපු දඟ කම් සිතේ මවමින
උනිමි අද මං නුඹ මවාගෙන

නැහැ ලොවක් හෙට නුඹත් සමගින
කීවේ මට සිත තොල හපාගෙන
දකිනු රිසියෙන් මංගලම් මන
ම සිත වැසුවා ගෝනි පළුවෙන

Saturday, January 12, 2013

සංකල්පනා


සංකල්පනා මන බන්දනා
හිත ඉන්දලා සුර සැප දෙනා
අප අන්දනා පෙම් කල්පනා
නෙක නෙක ලෙසින් සිත සනසනා

ලොව මල් මිටක් හද කළබනා
පර මල් පවා දැන් සුව දෙනා
අර සුර ළදුන් මට අත වනා
ඇසි පිය අගින් මට හිනහුනා

නෙක කල්පනා ලොව සනසනා
තව එක් අයෙක් ඉන් රැවටෙනා
කර කල්පනා හිත යොදවනා
හෙට ලොව දිනනූ නුඹ පා සිනා

Friday, January 11, 2013

හිරුට ...


නුඹ නැති කල රෑ ලොව පුන් සඳත් නැත
සඳු කිරණේ රඟ පිටුපස නුඹත් ඇත
ගිනි ගත් හද තුල, පෙම් ගී ලොවක් ඇත
නැති නම් නුඹ මේ ලෝකෙට හෙටක් නැත

දුටු විට මුහුණුවර පෙනුනේ නෑ සවිය
මා බාලේ ඇගයෙව්වේ සඳ එළිය
අද මා උගත්තේ නුඹගෙන් මේ කවිය
මතු පිට ඔපෙන් කිසිවෙකු මනිනට බැරිය

Wednesday, January 9, 2013

නටන විගඩම්


නීල වරලස, කොහිද සඳවත
දිගට සුන්දර ලෙසට පැද්දුන
කුමට කියහන් ඇහි පියලි විද
නටන විගඩම් තදට ඇදගෙන

සිහින් ඇස් අග යන්තමින් ඇඳ
පිරුනූ සිනහව මහද බන්දන
තවම මතකයි ලමැද පොත් ටික
සුදු ගවුම හැද ගිය අපූරුව ....

Tuesday, January 8, 2013

වැටෙන තරුව නුඹ


මා සිත අද්දර
ලාවට කැරකුන
සුවඳ මලකි නුඹ
පෙති ගිලිහී ගිය

රළ පෙල සමගින
සුරතල් වෙන සද
රුවට දිලෙන නුඹ
බැස යන හිරු මෙන

තරු කැට වියකුන
සඳ නැති අහසක
වැටෙන තරුව නුඹ
සිතට සතුට දෙන

Saturday, January 5, 2013

හදවත ඇත කොටා බර


සනසා මා
නුඹ පෙරදා තුරුලේ හිඳ....
මැව්වා සිහින,
පොදි බැඳගෙන අපි නිතර......
වටකර සයුරු
හිමි ගෙන ගිය යට දවස ...
මතකයි තවම
හදවත ඇත කොටා බර ......

Saturday, December 29, 2012

දුම් බරිත මද සුලඟ



දුම් බරිත මද සුලඟ
පරදාවී මද සිසිල

ගනු කෙලෙස හුස්ම පොද
දුහුවිලිය සැම තැනම


කරකැවෙන මීටරය
සුදු ඉරෙන් පනින කල


නැගෙන්න හෙණ හඬ වැනිය
රිය සකෙන් නැඟෙන හඬ

කෙලස ජීවත් වෙම්ද
ගොඩ නැගිලි සැමතනම

හෙට නොවෙද පුන් පොහොය
බජව් හඬ හම තැනම

වෙහෙස දැනෙනු නැත


වන මැද රතුවට
හිත හංගාගෙන...
නුඹ ගයනා ගී අසන්න
මා පිං කර නැත...

වට කුරු මල් දෙවට දිගේ
පෙම් තාවුළු මැද,
නුඹ සැංගවී ඇත

රං පත් යුග හංගාගෙන
වැදී පාළු වූ ගෙපලක
ලොවෙන් වහන් වී තනිවම
නුඹ සැංගවී ඇත

දහඩිය බිඳු මඩ පාටින්
මා ගත නිතිනෙන් ගලමින්
තවමත් මා වල් මත් වී
නුඹ්ව සොයනු ඇත,
වෙහෙස දැනෙනු නැත.....

Wednesday, December 26, 2012

අරුමෙකි ලොව මදහස නැගුවා :)

තත්-පර-යක් සිත අතින් වසා ගෙන
නුඹ ගැන පෙම් මල් සිත සඟවාගෙන
නුඹ යන විට මා ඇස කළබාගෙන
මතකයි පෙම් ගංඟා මැව්වා

පසු දිනයක මා නුඹ අත අරගෙන
දුහුවිලි ගංඟා පසු කරවාගෙන
සිහින පොදී බැඳන් සොදුරු ආනාගත
පැතුමන් පැතුවා සිත ඇතුවා

පෙමින් ගුලී කරන් පුතු අත අරගෙන
තව දරුවෙකු නුඹ කුසෙහි දරාගෙන
සුව සැමි සමගින් කදැළි තනාගෙන
අරුමෙකි ලොව මදහස නැගුවා :)

Tuesday, December 25, 2012

අලුත් පාසැල් වරම දැන් නැතී


උනා දහඩිය පෙඟුණූ කඩමළු
වසා කඳුලක් ඇස් පියන් සතූ
මවා කෙත් වතූ වැව් අමුණු යුරූ
ගසා ගෙන කළු ගලක හිස බරූ

කෙසේ පවසම් බලා සිටි යුරූ
ගෙනත් අස්වනු බැදන් කඳ මළු
කිරිත් උතූරා වැඳ සිතින් බුදූ
ගෙනත් දෙන්නට පොතක් මා දරූ

හමා ආ මහ සුලන් දන්නැතී
මගේ දරුවනුත්, පොතට ලොබ ඇතී
අලුත් පාසැල් වරම දැන් නැතී
ණය වලින් බර වෙලා දැන් අපි

Sunday, December 23, 2012

ආදරයෙන් මුසපත් වී


ආදරයෙන් මුසපත් වී
මයේ ලොකෙම දෙවනත් වී
සිහින වලින් වල් මත් වී
බලා හිදින මා

රන් සෙසත් අරගත් දෙන්
මල් පාවඩ ගෙන එත් දෙන්
මලින් මලට යෙන - බඹර කුමරු මෙන්
මේ ලොව මා පිලිගත් දෙන්

ආදරයෙන් මුසපත් වී
මයේ ලොකෙම දෙවනත් වී
තුරුණු සිහින පොදී, මා සිත බැදගෙන
මා සිහිනෙන් ඔහේ ඉත් දෙන්

Monday, December 17, 2012

නුඹ වීය පාවෙන රේණු ලමිස්සී


සුළං කපොල්ලක අග මා ඉද්දී
නුඹ වීය පාවෙන රේණු ලමිස්සී
පාවී ආ නුඹ මා හද රැස් දී
මතකයි සුවඳක් හැමුවා යත් දී

මදහස පෑ නුඹ සිහින් මුවැත්තී
සෙනෙහස උරුමයි සිතුවා සිත් දී
බලනා කළ මම දැහැන මෑත් වී
නුඹ මට තරුවකී පොලවේ ඉද්දී

සුළං කපොල්ලෙන් මා ද ඉවත් වී
සුසූම් පොදක් ගෙන බර වී ඉද්දී
පා වී ආවේ සමනළ රෑස් දී
නැවතත් මා සිත දැහැනක පැටලී

Saturday, December 15, 2012

ආලය සෙමින් කොදු ඇට පෙල කිති කවන


නැග එන සුලන් රොද සිමිහිට ගත තවන
දා බිදු එකින් එක පවනට මුසු කෙරෙන
මා හට උරුම බව පසකව හද නගින
ආලය සෙමින් කොදු ඇට පෙල කිති කවන

බල මහ පොලව සුරතල් කර නංවාපු
මහ ගස් තේජසින් වැජබී රන්දාපු
සිසිලස සමග කඳු හෙල් මන බන්දාපු
නැත අද අගය මනු සතුනට අං ආපු

අද නෑ වන පෙතක, අගයක් අප සිතට
නැහැ අදහසක්, දිය ගඟුලක කිමිදෙන්ට
සිත ඇති සතුට මිල මුදලින් වැජබෙන්ට
හැර යනදාට වස්තුව ඇරගෙන යන්ට

Wednesday, December 12, 2012

තනුව වනු මගේ ප්‍රියාවිය මන


දැණුනූ ගින්දර කඳුළු රදවන
හදක රාවය තෙලි තුඩට ගෙන
මවන අරුමය මටම නොතෙරෙන
ලඟට ඇවිදින් කියා දෙනු මැන

විටක බබලයි ඇස් තුටින් පින
කඳුළු පුරවයි නුඹව සිහි වෙන
පද ගලා යයි තාල බිඳි මින
තනුව වනු මගේ ප්‍රියාවිය මන

Tuesday, December 4, 2012

ලා රොස තොල් පෙත්ත


රණ මියුරූ රණ හංස පරදාවී, නුඹ
වන වැදුනු මන පුෂ්ප මැලවේවී දැක
ඇස ගැටුනු තත්පරය හද ගැහුනූ රඟ
වැටහෙවී යම් දිනක කන තැබූ විට

ලා රොස තොල් පෙත්ත හා නයන යුග
කෙලි ලොල්ව පොපියද්දී හිත බැදෙන පෙම
මම කෙලස පවසම්ද කියනු මට සඳ
බලා තෙරුම් ගන්න මගේ දෑස නුඹ .....

Sunday, November 25, 2012

මට හැකිය මගේ සිතේ - සතුට ලොව බෙදන්නට


සරු සාර කෙත් වතු - මට නෑනේ පිරෙන්නට
ඔටුනු රන් ආභරණ - මට නෑනේ අදින්නට
සිතින් මවමින් මහා - මාලිගා තනන්නට
මට හැකිය මගේ සිතේ - සතුට ලොව බෙදන්නට

මහා ගංඟා ගලා එක් වන්නේ එක තැනට
අප කවුරු කොයි ගියත් ලං වන්නේ මරණයට
ජිවිතේ හරි කෙටියි, වෙයන් ජිවත් හොදට
මට කිව්වේ මගේ, මා පිය තුමන් හදවතට

Thursday, November 22, 2012

මම කෙලෙස රඟ දෙම්ද


රඟ මඩල රජ කරන
මොණර රජ මම නම්....

පිල් විදා රඟ විහග
කුරුළු නාදය නම්....

නුඹ හොරෙන් දඩු කොකා
මාන ගෙන ඒ නම්.....

මම කෙලෙස රඟ දෙම්ද
සියුමැලිය පවසම්......

Saturday, November 17, 2012

ලොකුම සින්නා මම ම වෙන්නම්.....

තනි තරුව නුඹ නම්
හෙටත් පා යයි නම්
නොවරදා එන්නම්
ඇවිත් නුඹ දෙස බලා ඉන්නම්

එකම මල නුඹ නම්
තනිකම, උරුම නම්
දුරින් මම ඉන්නම්
මලේ හැඩ දැක සතුටු වෙන්නම්

දිය දහර නුඹ නම්
තනිවම ගලයි නම්
ලඟට විත් ඉන්නම්
දිය දහර ලඟ ගසක් වෙන්නම්

සරසවිය නුඹ නම්
පොත් අතට ගන්නම්
සැමදා රැදෙන්...නම්
ලොකුම සින්නා මම ම වෙන්නම්.....

Friday, November 16, 2012

සඳ සාවිය නුඹ.... සඳ කැන් නෙළනා

සඳ සාවිය නුඹ.... සඳ කැන් නෙළනා
මගේ සැල මුතු පෙම ... මනරම් කරනා

සිතුම් පැතුම් මල් .. විකසිත කරනා
සඳ සාවිය නුඹ .... රෑ ලොව වඩිනා

නැහැ අරුමෝසම් .... පියකරු ලළනා
සිනා මල් කැළුම් .... මුතු මෙන් දිලෙනා

සඳත් රැවටිලා .... කැඩපත බැවිනා
තරුත් නෑ අහස ... නුඹ පසු පසිනා ...

සුමුදු මුදු නුඹේ මුතු සිනා දැක ...

නුඹව දුටු කල
නැගෙන සිතුවිලි...
මවයි මා මුව
සොදුරු හසරැලි...
දුරයි නුඹ මට
සොදුර පණ වැනී...
පෙලයි හදවත
ගිනි පුපුරු රැදී...


සුමුදු මුදු නුඹේ මුතු සිනා දැක
සිහින් සතුටක් ලබමි මම අද
නැවත නුඹ ලොව දුක් නැසෙන්නට
පතමි නුඹ ලොව ජය හදින් මම

නුඹ .... ලඳ ......

නුඹ 
ලඳ
සෙනේ පාන මට....

හැම
දින
ඔය පෙම දෙනවද ...

වැහි
නැති
පුරහන් කුඹරට....

නුඹ
මට
පින්නක් වෙනවද....

පසුව ලියමි ....

දැවෙන හිත නිවන
නුඹේ ඔය බැල්ම.....

හීන පොදි බදින
මුතු හිනා රැල්ල.....

විටක මා පෙලෙන
දුක් කදුළු නිල්ල.....

කියන් මන බදින
මගේ සුදු කෙල්ල.....
------------------------
ප.ලි  .... 

අදත් හමුවෙමුද
හීන මැද එකට ....

සුවබර නින්ද රජ කරවයි කර සද්දා

බිඳ බිඳ වැටෙන දා බිඳු සුරතට රැගෙන
වන මල් සුවඳ නොම දුන්නත් හිත නිවන
දැන ගන් නුඹත් වැඩකරනා අය විදින
දහදුක් තමයි අප ලොව සැප වත් කරන

රන් මුතු මැණික් නම් ගොඩ ගහලා නොමැති
මුව පිරි නිදහසයි ලොකෙට බරක් නැති
ගේ කටු මැටියි, ගෙයි හැරෙන්න ඉඩක් නැති
ඒ කිම උවත් ගේ පිරෙන්න සිනා ඇති

නෑ සිත පෙලන්නේ, නෑ කිසිවෙකු රිද්දා
සුවබර නින්ද රජ කරවයි කර සද්දා
මහ මහමග ගියත් බිය සැකයක් නැති හන්දා
ඔහු දිවි ගෙවන්නේ ... රජුනුත් බිය වද්දා

දුටුව විට නුවණැසින් ...

රට විල වූන් සුවඳ - හමන විට මද නලින්
නාස් පුඩු ඇස් වලට - ඉඟි කරයි, අර බලන්

නයන යුග සරසවා - දෙතොල් පෙති පොපියමින්
දෑස, හිත හට කියයි - සීරුවෙන් නුඹ හිදින්

බසෙන් බැස එක එකා - ඈ, ද ඇත පාලුවෙන්
හිත හෙමින් අණ කරයි - දෙපා යුග, දැන් ඇදෙන්

ගිනි ගත්ත ලොව සමග - අසරනව මා හිතින්
අනේ අම්මප හොදා .... - දුටුව විට නුවණැසින් ...

Monday, November 12, 2012

රටකට වේච්චී

සිරි ගුනයෙන් පිරි ලක් මව් මාගේ 
සම කල නොහැකියි කිසි විට ලොකේ
රැකගනු උරුමය අපමන පන සේ
නොම වනසනු අප ඉපදුන දේසේ

මට මතකයි අර ඉස්සර කාලේ
කුරුලු ගීත නද සැරදෙයි දසතේ
අද ඒ විහගුන් රටගිය විලසේ
නෑ නද දෙන්නේ ඉමිහිරි නාදේ

සිත සුලං රැලි දසත හමද්දි
වෙල් ඉපනැලි වල මිහිර මතක් වි
හදවත හඩවයි අද අව් රශ්මි
නැහැ අර සීතල නළ අද අහිමී

අද ජාතික ගී, මව් හඩ දෙද්දී
අවජාතක උන් පය ලෙල වද්දී
මා හද ජාතික ආලෙන් තෙත්වී
කිම විමසයි මේ රටකට වේච්චී

Thursday, November 8, 2012

විදීනා වෙදනා දන්නේ පෙණ පිඩලී......

රළ පෙල නතුව නොපෙනෙන පවනට රළුව
පෙණ මුසු වෙරල තෙමවයි තව තව වැඩිව
නැහැ කිසි වගක් පෙණ කැටියට මින් මතුව
මැරි මැරි යලිත් උපදි රළටම         හසුව


දුටුවම සුන්දරයි පෙණ කැටි බිදෙන යලී
විසිවෙනු සැඩයි පිනි බිදු වැනි පෙණ කැබලී
නැහැ කිසි වගක් වෙන කාටත් දුක සැලලී
විදීනා වෙදනා දන්නේ පෙණ පිඩලී......

Wednesday, November 7, 2012

සැගව ඇත කොහෙවත්...

සවන් පිනවන හඩක් ඇසුමට
පින් මදිද තවමත්...
ඇසම රදවන රුවක් දැකුමට
කිමද මේ වෙහෙසක්..

ලය බැදෙන පෙම සිතට වැඩුමට
නැතිද හොද නැකතක්..
රැයෙ තනියම පාලුවෙන් මම
නැහැනෙ තව කිසිවෙක්...

අමාවක සද මෙන්ම මා පෙම 
සැගව ඇත කොහෙවත්...
ඇගිලි ගනිමින් සිටිමි මා හද
කෙදිනදො පොයක්...